ઝરખ (સ્ટ્રાઇપ્ડ હાઇના) નું સંરક્ષણ અને તેનું પર્યાવરણીય મહત્વ

#GS-3 #પર્યાવરણ #વન્યજીવ #જૈવવિવિધતા #GS-2 #વર્તમાન પ્રવાહો #રાષ્ટ્રીય

મુખ્ય મુદ્દા

ઝરખ એ રાત્રિ દરમિયાન સક્રિય રહેતું એક મહત્વપૂર્ણ સફાઈ કામદાર પ્રાણી છે, જે મૃત પ્રાણીઓના અવશેષો ખાઈને પર્યાવરણને સ્વચ્છ રાખે છે.
સમગ્ર વિશ્વમાં માત્ર 5,000 થી 14,000 ઝરખ બચ્યા છે, જેમાંથી અંદાજે 1,000 થી 3,000 જેટલા ભારતમાં વસે છે.
ભારતમાં આ પ્રજાતિને વન્યજીવ (સંરક્ષણ) અધિનિયમ, 1972 ના પરિશિષ્ટ-1 હેઠળ સર્વોચ્ચ કાનૂની રક્ષણ આપવામાં આવ્યું છે.
અંધશ્રદ્ધા અને દેશ સ્તરે કોઈ એક સમાન રાષ્ટ્રીય કાર્ય યોજના નો અભાવ આ પ્રાણીઓના સંરક્ષણમાં સૌથી મોટો અવરોધ છે.

હાલમાં ઝરખ (સ્ટ્રાઇપ્ડ હાઇના) ના સંરક્ષણ પર વિશેષ ધ્યાન આપવામાં આવી રહ્યું છે. આપણી પાસે આ પ્રાણીઓની વસ્તીના ચોક્કસ આંકડા નથી. તેથી તેમના બચાવ માટે એક મજબૂત રાષ્ટ્રીય યોજના બનાવવી ખૂબ જરૂરી બની ગઈ છે.

ઝરખ (સ્ટ્રાઇપ્ડ હાઇના) એ હાઇનિડે (Hyaenidae) પરિવારનું પ્રાણી છે. દુનિયામાં જોવા મળતી સાચી હાઇનાની ત્રણ પ્રજાતિઓમાં આ એક છે. આ સિવાય અન્ય બે પ્રજાતિઓમાં બ્રાઉન હાઇના અને સ્પોટેડ હાઇના નો સમાવેશ થાય છે. આ પરિવારમાં આર્ડવોલ્ફ (aardwolf) નામનું એક અનોખું પ્રાણી પણ આવે છે.
આપણે જે સ્પોટેડ હાઇના વિશે જાણીએ છીએ, તેના કરતાં ઝરખ કદમાં નાનું હોય છે અને તે એકલું રહેવાનું વધુ પસંદ કરે છે. તે મોટે ભાગે રાત્રે જ બહાર નીકળે છે અને મરેલા પ્રાણીઓ ખાઈને જીવે છે.

આ પ્રાણીઓ એશિયા અને આફ્રિકાના જુદા જુદા ભાગોમાં જોવા મળે છે. આખી દુનિયામાં તેમની વસ્તી આશરે 5,000 થી 14,000 જેટલી છે. ભારતમાં અંદાજે 1,000 થી 3,000 ઝરખ હોવાનો અંદાજ છે, પરંતુ હજી સુધી આપણા દેશમાં તેમની ગણતરી માટે કોઈ સત્તાવાર વસ્તી ગણતરી થઈ નથી.

ઝરખ જંગલના કુદરતી સફાઈ કામદાર તરીકે કામ કરે છે. તેઓ મરેલા પ્રાણીઓના સડતા અવશેષો ખાઈને જંગલને સાફ રાખે છે. આ આદતને લીધે જંગલમાં ગંદકી ફેલાતી નથી અને પર્યાવરણ તંદુરસ્ત રહે છે.

IUCN ની રેડ લિસ્ટ માં ઝરખને Near Threatened (જોખમની નજીક) ની શ્રેણીમાં રાખવામાં આવ્યું છે.
ભારતના વન્યજીવ (સંરક્ષણ) અધિનિયમ, 1992 અંતર્ગત તેને પરિશિષ્ટ-1 (Schedule I) માં રાખીને સૌથી વધુ સુરક્ષા આપવામાં આવી છે.

ઝરખ વિશે લોકોમાં ઘણી અંધશ્રદ્ધા અને ખોટી માન્યતાઓ ફેલાયેલી છે. આ કારણે લોકો ઘણીવાર તેમના પર હુમલો કરે છે, જેનાથી માનવ-વન્યજીવ સંઘર્ષ વધે છે અને તેમના બચાવમાં મુશ્કેલી પડે છે.

અત્યારે ઝરખને બચાવવાના પ્રયાસો વેરવિખેર છે, અને માત્ર પશ્ચિમ બંગાળ તેમજ તમિલનાડુ જેવા રાજ્યોમાં જ સ્થાનિક સ્તરે કામ થઈ રહ્યું છે. આખા દેશમાં સંશોધન, બજેટ અને સુરક્ષાના કામોને એકસાથે જોડવા માટે એક સંકલિત રાષ્ટ્રીય કાર્ય યોજના ની જરૂર છે.

આપણે સ્થાનિક લોકોને સાથે રાખીને જાગૃતિ અભિયાન ચલાવવા જોઈએ. શાળા-કોલેજોમાં શિક્ષણ દ્વારા લોકોને ઝરખના વૈજ્ઞાનિક મહત્વ વિશે સમજાવી શકાય છે, જેથી લોકો પોતે જ તેમના રક્ષણ માટે આગળ આવે.